Nie wiesz ile masz książek, do póki nie musisz ich pakować przy remoncie mieszkania....
poniedziałek, 14 stycznia 2013
czwartek, 10 stycznia 2013
Ja, anielica - Katarzyna Berenika Miszczuk
Ja, anielica - Katarzyna Berenika Miszczuk
Ja, Wiktoria Biankowska, obiecuję wieść przykładne życie na Ziemi i już nigdy więcej nie pomagać diabłom w ich niecnych sprawkach.
Beleth, Azazel, Kleopatra i Śmierć znani z powieści Ja, diablica powracają! A to oznacza, że już nikt nie będzie się nudził.
W życiu Wiktorii ponownie zjawia się przystojny diabeł. Rozbija jej związek z Piotrem i ma nietypową prośbę - chce odzyskać swoje anielskie skrzydła. Czy dziewczynie uda się zwrócić złotookiemu Belethowi marzenia? Przed Wiktorią stają naprawdę trudne wybory - bo z jednej strony zabiegający o jej miłość śmiertelnik, a z drugiej... no właśnie, diabelnie przystojny upadły anioł. W dodatku akcja przeniesie się do nieba. A tam pojawią się kolejni bohaterowie - zabawne putta, podstępny Moroni, rodzice Wiktorii i oczywiście syn szefa, jeżdżący najnowszym maserati...
Nieprzyzwoicie zabawna książka o niebiańsko-piekielnej rzeczywistości. Do diabła - tego trzeba posłuchać!
źródło: https://audeo.pl/449781/ja-anielica
W końcu znalazłam czas żeby wysłuchać audiobooka „Ja,
anielica”, który dostałam od portalu Audeo. „Ja, anielica” jest drugą częścią
trylogii Katarzyny Bereniki Miszczuk i podobała mi się nawet bardziej niż
pierwsza część cyklu.
Wiktoria ponownie jest śmiertelniczką. Wiedzie zwyczajne
życie, chodzi na uczelnię, imprezuje, jest szczęśliwa ze swoim chłopakiem
Piotrkiem i zupełnie nie pamięta, że jeszcze nie dawno była diablicą. Pamięć
wraca jej gdy na ulicy od nieznajomego chłopaka dostaje jabłko, którym dzieli
się z Piotrkiem. Po zjedzeniu owocu wraca jej pamięć oraz moc Iskry Bożej i nie
tylko jej, gdyż Piotr po zjedzeniu swojej części jabłka także zyskuje
nadprzyrodzone zdolności. Tym sposobem Wiktoria i Piotrek jako jedyni
śmiertelnicy mogą odwiedzać Piekło, gdzie spotykają Beletha i Azazela, którzy
jak zawsze coś knują. Tym razem proszą Wiktorię aby stworzyła im skrzydła gdyż
chcą wrócić do Nieba i zostać archaniołami. Wtedy zaczynają się prawdziwe
kłopoty gdyż jak się okazuje w Niebie nie wszyscy są tacy święci. Jeden z
aniołów spiskuje za plecami Archanioła Gabriela chcąc zyskać moc boską a do
zdobycia jej będzie potrzebował pomocy Wiktorii.
„Ja, anielica” jest naprawdę super! Gdy już zaczęłam słuchać
audiobooka to miałam problemy z przerwaniem bo byłam bardzo ciekawa co wydarzy
się dalej. Jestem pełna podziwu dla wyobraźni i pomysłów autorki, gdyż w bardzo
lekki i plastyczny sposób opisuje przedstawiane miejsca i wydarzenia, a także
potrafi zgrabnie łączyć wątki z Biblii, mitologii a także wyobrażenia ludzi na
temat Nieba i Piekła z nowinkami technicznymi i elementami pop kultury.
Obraz Nieba przedstawiony w książce, jest trochę bardziej
zbliżony do wyobrażeń tego miejsca, niż opis Piekła z poprzedniej części.
Wszyscy są mili, dobrzy, ufają sobie, dominują jasne pastelowe kolory a z
samochodów zamiast spalin wydobywają się bańki mydlane. Jest Jezioro
Czasu, które ukazuje przeszłość i
przyszłość każdego z ludzi a także Okna, w których zmarłe osoby mogą obserwować
swoich żyjących bliskich. Niebo posiada również pełną obsługę administracyjną a
także nowoczesne Obserwatorium, w którym za pomocą przycisków można zmieniać
pogodę i zsyłać klęski żywiołowe na Ziemię.
„Na dodatek przejawiał tę samą denerwującą cechę, którą miał każdy czarny charakter w hollywoodzkich filmach. Zamiast przejść do rzeczy i zastrzelić głównego bohatera, musiał mówić tak długo o swoich planach, aż ktoś go zdąży obezwładnić. On po prostu nie potrafił się streszczać” - Katarzyna Berenika Miszczuk - Ja, anielica
Prócz postaci znanych z poprzedniej części takich jak
Beleth, Azazel, Śmierć czy Kleopatra poznajemy nowych bohaterów: Anioła
Moroniego, putta Borysa czy rodziców Wiktorii. Wszystkie postacie są barwne,
ciekawe i bardzo zabawne. Zwłaszcza Azael zyskał w moich oczach w tej części. W
poprzedniej nie mogłam się do niego przekonać za to teraz stał się jednym z
moich ulubionych bohaterów. Jego zabawne i złośliwe teksty, ciągłe powodowanie
zamieszania a także ujawnienie jego wcześniejszych przewinień, takich jak
spowodowanie epoki lodowcowej czy wyginięcia dinozaurów są rewelacyjne. Z
podobnego powodu polubiłam Lucyfera, który, zwłaszcza pod koniec książki, w
bardzo zabawny sposób starał się wyprowadzić z równowagi Archanioła Gabriela.
„Hm, kogo wolę? Z jednej strony mam diabła, który kłamie i morduje, a z drugiej śmiertelnika, który kłamie i zdradza. Nie wiem. To naprawdę ciężki wybór. Obaj macie tyle pozytywnych cech...” - Katarzyna Berenika Miszczuk - Ja, anielica
Prócz wątku głównego, jakim jest otwarcie bram piekielnych i
przejęcie władzy nad światem przez jednego z aniołów mamy kontynuację wątku
miłosnego między Wiktorią, Piotrkiem i Belethem. Naprawdę nie wiem, którego z
chłopaków bardziej polubiłam. Piotrek jest normalnym facetem zakochanym w
swojej dziewczynie a Beleth....no cóż, Beleth to Beleth. Naprawdę podziwiam
Wiki, że jest w stanie tak długo mu się opierać. Niby dziewczyna w końcu
dokonała wyboru między mężczyznami ale oczywiście wszystko znów się
skomplikowało i na rozwój sytuacji trzeba czekać do kolejnej części.
Lektorem audiobooka w „Ja, diablicy” była Magdalena Wójcik,
która była rewelacyjna w tej roli. „Ja, anielicę” czyta Anna Szawiel. Nie
ukrywam, że bardziej odpowiadał mi sposób czytania Magdy Wójcik ale w miarę
słuchania tej części książki przyzwyczajałam się do głosu i sposobu czytania
pani Ani i im dalej tym bardzie mi się podobał.
Cieszę się, że dopiero teraz zabrałam się za serię Katarzyny
Miszczuk, dlatego, że cała trylogia jest już dostępna na rynku i nie będę
musiała długo czekać na przeczytanie ostatniej części „Ja, potępiona”. A z tego
co zdążyłam zauważyć czytając opis książki pojawią się tam bardzo ciekawe
postacie a zetknięcie się ich z Wiktorią, Belethem i Azazelem może zapowiadać
tylko jedno – kłopoty. Dlatego mam nadziejże że szybko uda mi się zdobyć
książkę i przekonać się jak zakończą się perypetie Wiktorii Biankowskiej w
zaświatach.
Za audiobook dziękuję:
wtorek, 8 stycznia 2013
"Sherlock Holmes. Pies Baskervillów" darmowy audiobook od Audeo
Sherlock Holmes. Pies Baskervillów - Artur C. Doyle
Na fanpagu Audeo.pl można pobrać darmowy audiobook "Sherlock Holmes. Pies Baskervillów". Wszystkich zainteresowanych zapraszam na stronę po odbiór audiobooka.
W „Psie Baskerville’ów” słuchacze audiobooka poznają Baskervill’ów, nad którym wisi klątwa. Od pokoleń męscy przedstawiciele rodu giną w tajemniczych okolicznościach, a ich śmierć przypisywana jest bestii – ogromnemu psu, który czyha na rodziną od chwili rzucenia klątwy. Przez lata nikt nie zdołał podważyć udziału w morderstwach sił piekielnych. Czy Holmesowi uda się w końcu znaleźć logiczne wyjaśnienie tragicznych wydarzeń tylko na podstawie listownych relacji oddelegowanego do sprawy Watsona? Pewnie tak… lecz czy uda mu się ocalić ostatniego potomka rodu Baskervillów?
źródło: audeo.plponiedziałek, 7 stycznia 2013
Dwie królowe - Philippa Gregory
Dwie królowe - Philippa Gregory
Autorka bestsellerowych „Kochanic króla” powraca na dwór Henryka VIII, przedstawiając historię dwóch władczyń - Anny Kliwijskiej i Katarzyny Howard oraz Jane Boleyn – kobiety, która doprowadziła je do upadku.
Opowieść o trzech kobietach, starających się przeżyć na najbardziej zmiennym i groźnym dworze królewskim ówczesnej Europy w czas przewrotu religijnego i politycznych niesnasek, jest najciekawszą z przedstawionych dotąd przez Philippę Gregory.
Opowieść o trzech kobietach, starających się przeżyć na najbardziej zmiennym i groźnym dworze królewskim ówczesnej Europy w czas przewrotu religijnego i politycznych niesnasek, jest najciekawszą z przedstawionych dotąd przez Philippę Gregory.
Jest rok 1539 i dwór Henryka VIII coraz częściej drży przed zmiennymi nastrojami starzejącego się, schorowanego króla. Mając tylko jednego syna, Henryk VIII musi znaleźć nową żonę – korona Anglii przypada Annie Kliwijskiej. Nowa królowa ma ważne powody, by poślubić mężczyznę w wieku własnego ojca i przenieść się do kraju, którego język i zwyczaje są jej zupełnie obce. Mimo, że nowe otoczenie ją olśniewa, powoli zaczyna czuć, jak pętla niebezpieczeństwa zacieśnia się wokół jej szyi.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/115253/dwie-krolowe
Pierwszą książką z mojego świątecznego stosu i pierwszą,
którą przeczytałam w tym roku są „Dwie królowe” Philippy Gregory. Czekałam na możliwość
przeczytania tej książki od momentu gdy skończyłam „Kochanice króle” i w końcu
mi się udało.
Akcja „Dwóch królowych” dzieje się trzy lata po śmierci Anny
Boleyn. W tym czasie król Henryk VIII zdążył pochować kolejną żonę i szuka następnej.
Jego wybór pada na księżniczkę Kliwii – Annę. Jednak ich bardzo niefortunne pierwsze
spotkanie sprawia, że król od razu zniechęca się do Anny za, to zwraca uwagę na
jaj młodziutką damę dworu, Katarzynę Howard. Mimo ślubu z Anną, król szuka
podstaw do unieważnienia małżeństwa i sposobu do poślubienia Katarzyny.
Narratorkami powieści są: Jane Boleyn, szwagierka Anny
Boleyn i żona Jerzego, którego ścięto razem z Anną, Anna Kliwijska oraz
Katarzyna Howard.
Trzy kobiety a każda zupełnie inna:
Jane Boleyn (którą poznajemy w „Kochanicach króla”) jest gorsza niż za życie Anny. Jeszcze
bardziej szpieguje i spiskuje ze swoim wujem aby ugrać jak najwięcej dla siebie
i rodziny. Składa fałszywe oskarżenia, nakłania królowe do czynów będących zdradą byleby tylko zyskać coś dobrego dla siebie.
Anna Kliwijska, jest cichą, spokojną młoda kobietą, która
marzy o ucieczce z domu od dręczących ją matki i brata. Przybywając do Anglii,
ma nadzieję być dobrą królową dla swojego męża i kraju a zostaje obiektem kpin
całego dworu, z powodu nie znajomości angielskiego i nie modnych strojów.
I Katarzyna Howard, 14latenia naiwna i głupiutka dziewczyna.
Myśląca tylko o sobie, tańcach, strojach i miłostkach. Nie mająca pojęcia o niczym
i będąca w stanie wyjść nawet za mężczyznę, który mógłby być jej dziadkiem dla
perspektywy nowych sukien, brylantów i ogólnego uwielbienia.
Książkę się czyta jednym tchem, zarówno dzięki krótkim
rozdziałom jak i bardzo wciągającej akcji. Nie znałam bardzo historii tych
dwóch żon Henryka VIII, dlatego byłam bardzie ciekawa jak doszło do tego, że
jedna uzyskała unieważnienie małżeństwa z królem a druga podzieliła los swojej
kuzynki.
Poza Jane Boleyn, której nie da się lubić, nie wiem czy
większą sympatią obdarzyłam Annę czy Katarzynę. Obie są zupełnie różne, jedna
spokojna i rozsądna, druga wesoła i rozkrzyczana a jednak potrafiły się zaprzyjaźnić.
Żadna nie miała wpływu na decyzje króla i nie potrafiły sobie pomóc w
najcięższych chwilach ale Katarzyna podziwiała ogładę Anny gdy ta była królową
a Anna traktowała Katarzyną jak swoją młodszą siostrę gdy ta zajęła jej
miejsce.
Jednak bardziej współczułam Katarzynie, która przez ambicję
swojej rodziny i chęć posiadania cudownych strojów, została wydana w wieku 14
lat za 50letniego schorowanego mężczyznę, który ciągle uważał się za młodego i
pięknego. Anna przynajmniej została uwolniona od konieczności przebywania z królem i znoszenia jego
humorów, Katarzyna nie miała tyle szczęścia i przyszło jej za to słono
zapłacić.
Niezwykle ciekawie było czytać o poczynaniach króla Henryka,
który ogłosił się głową kościoła i wszelkie decyzje, które podejmował były
uznawane za wolę bożą. Wszechobecny strach przed jego humorami, które potrafiły
się zmieniać kilka razy dziennie a wraz z nimi jego decyzje. Palenie i ścinanie
ludzi, którzy nie zgadzali się z jego poglądami, każde słowo, każde zachowanie
inne niż życzył sobie król mogło być uznane za zdradę a po spreparowanym
dochodzeniu prowadziło na szafot. Król Henryk popadał w szaleństwo, któremu
absolutnie nikt nie był w stanie zapobiec.
Teraz jestem pewna, że będę chciała przeczytać wszystkie
książki Philippy Gregory. Jej sposób
pisania bardzo mi odpowiada. Wszystkie historie opisuje z niesamowitą lekkością.
I już kolejny raz po przeczytaniu jej książki szperam w Internecie w
poszukiwaniu wiadomości o bohaterach powieści, aby sprawdzić, które wydarzenia
były prawdziwe a które były fikcją.
Książkę bardzo polecam lecz myślę, że wcześniej lepiej
zapoznać się z „Kochanicami króla” gdyż „Dwie królowe” są kontumacją tej niesamowitej
historii o dynastii Tudorów.
poniedziałek, 31 grudnia 2012
Podsumowanie roku 2012
Kolejny rok dobiega końca więc czas na małe podsumowanie:
W roku 2012:
W roku 2012:
- przeczytałam 62 książki co jest moim rekordem! :)
- przeczytałam 10 książek polskich autorów i 52 zagranicznych
- mój blog miał 5404 odsłon
-na blogu umieściłam 73 wpisy w tym 59 recenzji
5 najlepszych książek roku 2012:
Na wyróżnienie zasługują także: "Klub Matek Swatek" Ewy Stec, "Kwiaty na poddaszu" Virginii Andrews, "Caryca" Ellen Alpsten a przede wszystkim cała seria "Czarnych Kamieni" Anne Bishop.
5 najgorszych książek roku 2012:
Najważniejszym wydarzeniem książkowym była dla mnie obecność na III Warszawskich Targach Książki
Na koniec życzę wszystkim Szczęśliwego Nowego Roku :-)
niedziela, 30 grudnia 2012
Caryca - Ellen Alpsten
Caryca - Ellen Alpsten
Fascynująca historia niewiarygodnego awansu Marty Skowrońskiej, córki chłopa pańszczyźnianego z Inflant, która...
została pierwszą sprawującą realną władzę carycą Rosji. Towarzyszyła Piotrowi Wielkiemu w niezliczonych kampaniach wojennych i urodziła mu tuzin dzieci, godząc się z przedwczesną śmiercią większości z nich. Walczyła o Piotra, kochała go i oszukiwała – caryca Katarzyna była kobietą o niezwykłej sile.
Doskonały portret psychologiczny prostej, ale bardzo inteligentnej, gotowej na wszystko i sprytnej kobiety, która różnymi trikami przez ponad dwadzieścia lat trzymała u swego boku najpotężniejszego władcę Rosji, tylko pozornie pozostając w cieniu.
została pierwszą sprawującą realną władzę carycą Rosji. Towarzyszyła Piotrowi Wielkiemu w niezliczonych kampaniach wojennych i urodziła mu tuzin dzieci, godząc się z przedwczesną śmiercią większości z nich. Walczyła o Piotra, kochała go i oszukiwała – caryca Katarzyna była kobietą o niezwykłej sile.
Doskonały portret psychologiczny prostej, ale bardzo inteligentnej, gotowej na wszystko i sprytnej kobiety, która różnymi trikami przez ponad dwadzieścia lat trzymała u swego boku najpotężniejszego władcę Rosji, tylko pozornie pozostając w cieniu.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/141657/caryca
Nigdy szczególnie nie interesowałam się historią. Oczywiście
znam najważniejsze daty i wydarzenia z Polski i ze świata ale żeby się nią fascynować
to nie bardzo. Dlatego jestem zaskoczona, że od pewnego czasu tak bardzo
ciągnie mnie do powieści historycznych.
„Caryca” przedstawia historię Marty Skowrońskiej. Chłopki,
która została pierwszą carową Rosji – Katarzyną I. Martę poznajemy jako prostą
młodą dziewczynę, żyjącą w biedzie i nie mającą żadnych perspektyw na przyszłość.
Autorka krok po kroku opisuje jej
niesamowite losy. Zaczynając od momentu zabrania jej z rodzinnej wsi przez
rosyjskiego kupca jako swoją służącą aż po moment koronacji na carową Rosji i
śmierć Piotra I.
Historia Marty jest niezwykła. Podczas czytania sprawdzałam
w Internecie fakty z życia Katarzyny I gdyż nie chciało mi się wierzyć, że
opisane wydarzenia są prawdziwe.
Marta była niezwykle silną i odważną kobietą, która mimo ciężkich
przeżyć zawsze potrafiła się podnieść i stawić czoło problemom. Mimo tego, że
była prostą kobietą, która nie potrafiła do końca życia czytać ani pisać miała
bardzo dużą mądrość. Potrafiła wychodzić cało nawet z sytuacji, które
przewyższały cara. Wielką jej zaletą było również to, że nigdy nie zapomniała kim
jest i skąd pochodzi.
Prócz Katarzyny I poznajemy także, niesamowity portret cara
Piotra I. Z jednej strony wykształconego człowieka, który podróżował po Europie
i chciał wprowadzić europejskie zwyczaje i mody w Rosji. Wprowadził obowiązek
nauczania Rosjan, chcącego dla swojego kraju tego co w jego mniemaniu najlepsze. Z drugiej
despotę, tyrana i potwora, który z zimną krwią skazuje ludzi na straszne
tortury i śmierć.
Jego marzenie i ambicja o stworzeniu nowego miasta Rosji z
jednej strony doprowadziła do powstania Sankt Petersburga z drugiej pochłonęła
tysiące robotników, którzy byli przymusowo z zsyłani do prac przy budowie
miasta.
Jedyną osobą, która była w stanie zapanować nad carem i jego
humorami był Marta. Historia ich miłości jest trudna. Widać, że się kochają, że
car się liczy z nią i jej zdaniem, że Marta potrafi podejść go i przekonać do decyzji, które chce żeby zostały podjęte.
Nawet będąc tylko jego kochanką, bardzo często pomagała mu w podejmowaniu decyzji
i wychodzeniu cało z różnych trudnych sytuacji.
Jednocześnie musiała się godzić z bardzo licznymi zdradami cara.
Prócz portretów cara i carycy autorka ukazuje zwyczaje
panujące na dworze carskim. Bale, przyjęcia, ogromna rozpusta, pijaństwo (właściwie
to nie pijaństwo tylko chlanie każdego rodzaju alkoholu w ilościach hurtowych),przekupstwo,
brak kultury i szacunku. Opisuje modę
rosyjskich dam, które były wyśmiewana przez wyższe sfery z całej Europy ze
względu na brak gustu i przepych w ubiorze i makijażu.
Szokiem było dla mnie czytanie o tym jak, w tamtych czasach,
ogromna ilość dzieci umierała zaraz po porodzie albo krótki czas po. Katarzyna
I rodziła dwanaście razy a przeżyła tylko dwójka jej dzieci. Także jej przyjaciółki
rodziły i traciły potomstwo. Oczywiście gdy umarła dziewczynka, nie była to większa
strata, bo na co komu córka, ale gdy zmarł syn wtedy była rozpacz i żałoba.
Chociaż przy trybie życia, jaki był prowadzony na dworach to dziwię się że w
ogóle jakiekolwiek dzieci przeżywały.
Uderzający jest także kontrast między życiem na dworze,
pełnym bogactw i przepychu a życiem zwykłych ludzi, którzy cierpią głód i
biedę.
Książka miała nudnawe momenty lub dłużyzny, zwłaszcza na
początku, ale nie na tyle, że odechciewało mi się czytania. Poza tym akcja
bardzo szybko nabierała ponownego tempa i znów nie mogłam się oderwać od
lektury
„Caryca” była pierwszą książkę, którą przeczytałam na czytniku,
który dostałam pod choinkę. Nie spodziewałam się , że tak rewelacyjnie będzie
mi się na nim czytało. Ekran jest
idealnym odzwierciedleniem kartki papieru więc nie ma mowy o zmęczeniu oczu,
nie trzeba przewracać kartek tylko lekko wcisnąć guzik dzięki czemu mogłam
czytać w każdej wygodniej dla mnie pozycji. Oczywiście nigdy nie zrezygnuję z czytania
tradycyjnych książek ale z czytnika też będę bardzo często korzystać.
Podsumowując „Caryca” bardzo mi się podobała. Zarówno ze
względu na to, że mogłam poznać fascynującą
historię cesarzowej Katarzyny I ale też dlatego, że dowiedziałam się tak dużo o
obyczajach jakie panowały na dworach XVII-wiecznej Rosji .
środa, 26 grudnia 2012
Święta, Święta...
Jak mijają Wam święta? Zadowoleni z prezentów od Mikołaja? Bo ja bardzo! Dostałam część książek, o które prosiłam, dwie książkowe niespodzianki od przyjaciółki ale najfajniejszy prezent dostałam od taty i brata - czytnik Kindle 5! Mimo, że wcześniej nie byłam pozytywnie nastawiona do czytników teraz czuję, że mój Kindelek będzie bardzo często używany :)
Od dołu:
- piękny album na zdjęcia
- "Dwie królowe" Philippy Gregory (jak ja na tą książkę czekałam!)
- "Kamieniarz" Camilli Läckberg (trzeci tom serii)
- "Trafny wybór" J. K Rowling (czytałam tyle sprzecznych opinii na temat tej książki, że nie mogę się doczekać żeby ją przeczytać i wyrobić sobe własne zdanie)
- "Wiek cudów" Karen Thompson Walker (od przyjaciółki)
- "Dawno, dawno temu i prawie naprawdę" Brigid Pasulka (jak wyżej. Okładka tej książki mnie zauroczyła!)
- Z boku stoi Kindle :)
- do tego dostałam prześliczną zakładkę z sową i przecudny naszyjnik z książką.
A jak Wasze prezenty? Równie udane jak moje?
Subskrybuj:
Posty (Atom)








