wtorek, 10 stycznia 2012

"Dziękuję za wspomnienia" - Cecelia Ahern










"Dziękuję za wspomnienia" - Cecelia Ahern 
Kolejna powieść autorki bestsellera "PS Kocham cię". Zaskakujący romans obyczajowy, łączący rzeczywistość i fantazję. Joyce, agentka nieruchomości z Dublina, odkrywa, że zna Paryż, w którym nigdy nie była i ma wiedzę z historii sztuki, którą się nigdy nie interesowała! Rozwiedziony Justin przyjeżdża do Irlandii, by wykładać dzieje architektury. Parę nieznajomych zaczyna łączyć coraz więcej zbiegów okoliczności... Czy można znać kogoś, kogo nigdy się nie spotkało? Lekka i krzepiąca opowieść o pokrewieństwie dusz, magii zbiegów okoliczności i oczywiście o miłości. 
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/56591/dziekuje-za-wspomnienia


Ufffff...zmordowałam. Myślałam, że nie dam rady ale jakoś przebrnęłam. Pamiętam jak kilka lat temu przeczytałam "PS. Kocham Cię" tej autorki i byłam zachwycona. "Dziękują za wspomnienia" dostałam na Święta od koleżanki, liczyłam na równie fajna książkę i bardzo sie zawiodłam. Książka nudna, przewidywalna do bólu, bohaterowie irytujący i do tego wszystkiego wątek metafizyczny. Opisy przemyśleń i przeżyć postaci są ukazane w tak nudny sposób, że chcąc nie chcąc moje myśli uciekały w innych kierunkach a od połowy książki w ogóle zaczęłam je omijać. Nie wiem czy jest ktoś kto nie wie na czym polega zjawisko Déja vu? Według autorki widocznie tak ponieważ zafundowała około dwu stronicowe dokładne wyjaśnienie na czym ono polega. Postać ojca Joyce, starszego pana z problemami z pamięcią, pierwotnie miała chyba wzruszać i bawić. Mnie irytowała. Chyba moje poczucie humoru jest bardziej wyrafinowane i nie bawią mnie opisy żartów polegające na puszczaniu bąków przez starsze osoby. Poza tym jego problemy z pamięcią przedstawione były w taki sposób, że bardziej mi działały na nerwy niż wywoływały współczucie. To przeczucie że Justin i Joyce się znają, poszukiwanie siebie, te wszystkie przypadki kiedy trafiają na siebie w różnych miejscach...oklepana nuda i dłużyzny.
Do tej pory "PS. Kocham Cię" było jedyną książką pani Ahern, którą czytałam więc nie wiem czy "Dziękuję za wspomnienia" to tylko wypadek przy pracy czy "PS. Kocham Cię" było jednorazowym strzałem w dziesiątkę, ja w każdym razie zostałam skutecznie zniechęcona do czytania innych pozycji pióra tej autorki.

sobota, 7 stycznia 2012

"Kuzynki" – Andrzej Pilipiuk












"Kuzynki" – Andrzej Pilipiuk

Do kości polska powieść fantastyczna
Tak rzadko znajduję książki, zwłaszcza z rodzimej fantastyki, które - choć w godzinę już zapomniane, w trakcie lektury i przez tę godzinę po - pozwalają znowu poczuć dziecięcą radość życia, życia jak wakacyjnej przygody, na którą wybieramy się z przyjaciółmi.
Jacek Dukaj
Takie rzeczy to tylko w Krakowie! Młodziutka agentka CBŚ, Katarzyna, jej nieśmiertelna kuzynka Stanisława i serbska księżniczka, uratowana przez polskich żołnierzy, nieumarła Monika Stiepankovic - na tropie alchemika Sędziwoja i legendy o potężnej mocy kamienia filozoficznego.
Oto opowieść, w której informatyka przenika się z alchemią, sztylet z bułatowej stali spoczywa obok nabitego pistoletu, a szabli używa się równie często i łatwo, jak laptopa.
Oto opowieść o przyjaźni, poświęceniu, magii i wspaniałym, królewskim mieście.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/99670/kuzynki



"Kuzynki" Andrzeja Pilipuka to była moja pierwsza przygoda z polską fantastyką. Nie wiem do końca jak ją ocenić.
Książka opowiada historię trzech kobiet: Katarzyny, Stanisławy i Moniki. Dwie z nich są kuzynkami, dwie z nich żyją od kilkuset lat - jedna ponieważ jest wampirem a druga ponieważ ponad 400 lat temu Alchemik u którego pomagała, stworzył kamień filozoficzny. Po latach, Stanisława postanawia odnaleźć Alchemika Michała aby dostarczył jej kolejnej dawki kamienia aby mogła przeżyć kolejne stulecia. I to właściwie tak z grubsza wszystko.
Książka sama w sobie może nie jest zła ale coś bardzo denerwowało mnie w postaciach. Zwłaszcza Stanisława okropnie mnie irytowała. Nic jej się nie podobało, wiecznie coś krytykowała, kojarzyła mi się z taką stereotypową "Starą panną" i do tego ten chiński kok, który nie wiedzieć czemu wszyscy uważali za niezwykle dziwną fryzurę.
Katarzyna, dwudziestolatka pracująca jako specjalista informatyk w CBŚ. Mimo tego że straciła pracę nadal włamuje się do systemów Biura i nie ponosi za to żadnych konsekwencji a wprost przeciwnie, w pewnym momencie dostaje nawet pozwolenie na korzystanie z systemów.
No i na końcu Monika, szesnastoletnia księżniczka, przy której Chuck Norris i MacGyver to cienkie Bolki.
Nic mi tu nie pasowało, za bardzo to było naciągane. Ponadto gryzło mi się to poważne zachowanie bohaterek z ich młodym wyglądem. Pod koniec autor wciska w treść coraz więcej zapychaczy. Wplątywanie scen, które nic nie wnoszą do treści (no bo na co komu opis tego, że Monika poszła do swojego szałasu i wędziła szynkę?), opisy Krakowa (to akurat na plus bo wprowadza czytelnika w klimat ale służące za wypełniacz tekstu).
Za plus muszę przyznać to, że książkę się czyta niesamowicie szybko. Jak się zacznie to przepadamy. I nawet jeśli coś nas irytuje to i tak nie przestajemy czytać. Poza tym, nowe wydanie książki jest przepiękne! Fabryka Słów się postarała!  Twarda okładka z wypukłymi literami i zdobieniami, co kilkadziesiąt stron szkice przedstawiające toczącą się akcję, materiałowa zakładka wszyta do grzbietu. Pięknie!
Podsumowując, książka nie jest bardzo zła. Właściwie nawet przyjemnie mi się ją czytało ale na razie nie sięgnę po kolejne części trylogii.

wtorek, 3 stycznia 2012

"Krawcowa z Madrytu" - Maria Dueńas












"Krawcowa z Madrytu" - Maria Dueńas 

Młoda utalentowana krawcowa Sira wyjeżdża z Madrytu w przededniu wojny domowej. Wraz z kochankiem udaje się do Maroka, mając nadzieję na lepsze życie. Tymczasem kochanek znika bez śladu, zostawiając kobietę w dramatycznej sytuacji, samą na obcej ziemi. Po licznych perypetiach Sira wraca do Madrytu i otwiera tam wytworne atelier mody damskiej. Europa stoi u progu II wojny światowej. Odtąd losy Siry splatają się z życiem postaci historycznych: byłego franksistowskiego ministra, jego ekscentrycznej kochanki, szefa brytyjskiego wywiadu. Za ich namową Sira podejmie się ryzykownej misji.
Świetna wartka narracja prowadzi nas do owianych legendą enkklaw kolonialnych w Afryce Północnej do promienieckiego Madrytu po zakończeniu wojny domowej i kosmopolitycznej Lizbony, pełnej szpiegów i uciekinierów.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/109319/krawcowa-z-madrytu



Książkę "Krawcowa z Madrytu" dostałam w prezencie. Nigdy nie słyszałam o tym tytule więc zainteresował mnie opis  na odwrocie okładki.
Książka opowiada historię Siry, młodej, początkującej krawcowej, która ucieka z Madrytu z narzeczonym do Maroka, na krótko przed wojną domową w Hiszpanii. Mężczyzna po pewnym czasie porzuca ją tam i okrada. Od tego momentu życie Siry zmienia się całkowicie. Czytając poznajemy jej zagmatwane losy, obserwujemy zmianę z nieśmiałej, głupiutkiej dziewczyny w pewną siebie kobietę sukcesu.
Książka jest napisana bardzo łatwym i przyjemnym językiem. Czyta się ją jednym tchem. Zaczynając nie zdążamy się obejrzeć a już jesteśmy w połowie książki. Język i sposób napisania przypomina mi "Jeźdźca miedzianego" ale to jedyne porównanie.
Jedną z bardzo nielicznych wad są dłużyzny, które spowalniają akcję powieści. Myślę ze gdyby nie one książka mogła by być troszkę krótsza ale akcja cały czas toczyłaby sie w równym, szybkim tempie. Ale to tylko uwaga na marginesie.
Reasumując "Krawcowa z Madrytu" bardzo wciąga i mimo sporej grubości nie zauważamy kiedy przeczytamy ostatnią stronę powieści. 

środa, 28 grudnia 2011

"Córka Krwawych - Trylogia Czarnych Kamieni"




"Córka Krwawych" - Anne Bishop
W świecie Mrocznego Królestwa, przepełnionego zdradą i korupcją, zasady ustalają Krwawi a rasa czarownic i czarnoksiężników, których moc określają magiczne kamienie...Przed ponad 700 laty, czarownica sabatów Klepsydry, ujrzała spełniającą się starożytną przepowiednię a nadejście najpotężniejszej Królowej w historii Krwawych a żywego mitu, Czarownicy, która posiadać będzie więcej mocy, niż sam Wielki Lord Piekła. Do walki o względy młodej Jaenelle staną trzej odwieczni wrogowie, którzy wiedzą jak wielka moc kryje się za błękitnymi oczami niewinnej dziewczyny.Bezlitosna gra, w której główną bronią są magia, miłość i nienawiść właśnie się rozpoczęła.

źródło: http://http://lubimyczytac.pl/ksiazka/4481/corka-krwawych


Cóż to za książka. Przez pierwsze 50 stron człowiek nie wie o czym czyta a później, gdy zaskoczy nie może się oderwać. Jest to moje pierwsze fantasy dla dorosłych, które czytałam, może właśnie dlatego tak mi się spodobało bo nie miałam porównania z innymi książkami tego typu. Świat przedstawiony w "Córce..." mimo tego że jest światem czarów i magii nie jest piękny i kolorowy. Jest mroczny, brutalny i niebezpieczny. Królowe panujące w królestwach są bezwzględne i wymagają pełnego posłuszeństwa. Mężczyźni są traktowani jak zniewolone zabawki. Wszyscy czekają na Czarownice, która zgodnie z przepowiednią ma wprowadzić pokój i ład.
Książka mimo tego, że jest dosyć brutalna ma bardzo dużo wesołych elementów. Zwłaszcza rozmowy Jeanelle z Daemonem i Seatanem są często bardzo zabawne.
Właśnie...Deamon...ach Deamon... Typowy bad boy z dobrym sercem. Taki którym każda kobieta chiałaby się zaopiekować i pokazać, że można go kochać.
Jestem bardzo ciekawa kolejnych części serii. Już z niecierpliwością czekam na kuriera, który ma mi przynieść następne tomy Czarnych Kamieni.

poniedziałek, 19 grudnia 2011

"Pokuta" - Anne Rice













"Pokuta" - Anne Rice



„Pokuta” to hipnotyzująca powieść o aniele i płatnym mordercy. Metafizyczny thriller, który przeniesie Cię do trzynastowiecznej Anglii. Fascynująca i prowokująca książka o winie i przebaczeniu, miłości i nienawiści, samotności i pięknie.
Gra toczy się o zbawienie. Stawką jest nieśmiertelna dusza. Jednak nie musisz wierzyć, aby dać się porwać tej fascynującej powieści.
„The Times”
Trzymająca w napięciu…
„People”
Podróż w czasie, przemoc i średniowieczne szaleństwo…
Anielsko inspirująca. Diabelsko pomysłowa.
„Kirkus Reviews”
Jest to pierwsza częśc cyklu „The Songs of the Seraphim”. Druga część cyklu to „Of Love and Evil” (oryginalne wydanie w roku 2010).

źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/109856/pokuta


Początki były ciężkie. Nawet bardzo ciężkie. Pierwsze 50 stron przemęczyłam nie wiedząc o czym czytam. Na szczęście po przebrnięciu przez pierwszych kilka rozdziałów robi się ciekawie. A im dalej tym bardziej interesująco. Bardzo spodobała mi sie historia Toby'ego. Ładnie pokazuje co spowodowało że stał się Lucky'm. Wydarzenia z trzynastowiecznego Norwich są naprawdę wciągające. A zwłaszcza opowieść Flurii, która przedstawia Toby'emu historię swojej nieszczęśliwej miłości do Godwina.
To co trochę mi przeszkadzało podczas czytania drugiej części książki to język. Akcja działa się w średniowieczu a język jakim posługiwali się tamtejsi Żydzi był bardzo współczesny. Tak samo jak opisy niektórych rzeczy czy zachowań bardzo kłóciły mi się z czasem akcji.
Ogólnie książka jest ciekawa. A zakończenie powoduje, że jak najszybciej chcę zakupić kolejną część i dowiedzieć się co będzie dalej.

wtorek, 6 grudnia 2011

"Zawsze przy mnie stój" – Carolyn Jess-Cooke















"Zawsze przy mnie stój" –  Carolyn Jess-Cooke 

Obok nas istnieje świat, którego nie dostrzegamy.
Ktoś w każdej sekundzie walczy o Twoją duszę.
Zamknij oczy i poczuj dotyk Anioła.
Margot po śmierci wraca na ziemię jako swój własny Anioł Stróż. Od tej chwili będzie świadkiem wszystkich błędów, jakie popełniła w życiu, i każdej zgubnej decyzji, którą podjęła.
Czy zdoła ocalić siebie i miłość swojego życia? Czy aby ratować tych, których kocha, będzie gotowa zawrzeć pakt z demonem i zdobyć się na największe poświęcenie?
Poruszająca opowieść o trudnych wyborach, przebaczeniu i nadziei.


źródło:  http://lubimyczytac.pl/ksiazka/94636/zawsze-przy-mnie-stoj


Dziś w nocy skończyłam czytać. Powiedziałam sobie ze nie pójdę spać do póki jej nie przeczytam do końca. Ale tak naprawdę to nawet gdybym chciała to i tak bym jej nie odłożyła nie przeczytawszy. Książka była niesamowita. Ciepła, momentami gorzka, skłaniająca do refleksji. Na końcowych stronach nawet łzy zakręciły mi się w oczach. Prócz wspaniałej treści książka posiada również przepiękną okładkę. Naprawdę polecam.



czwartek, 1 grudnia 2011

"Jutro" - John Marsden












"Jutro" - John Marsden


Na całym świecie „Jutro” i kolejne części cyklu odniosły spory sukces. Grupka przyjaciół wyrusza na parodniową wycieczkę pod namiot. Jak na młodzież, zachowują się bardzo grzecznie, a sielska wyprawa na łono natury, do ukrytej przed światem górskiej kotliny, zapewnia im odpoczynek od nudnej codzienności. Powrót do domu przynosi jednak dość niezwykłe i bardzo niespodziewane rozczarowanie, okazuje się bowiem, że rodzice… zniknęli. A wraz z nimi wszyscy mieszkańcy okolicy. Wyjaśnienie zagadki jest wstrząsające: w czasie, kiedy młodzi biwakowali, ich ojczyzna stała się celem obcej inwazji. Dorośli zostali uwięzieni, a cały region patrolują wrodzy żołnierze. Ellie, będąca narratorką opowieści, i jej przyjaciele stają przed najważniejszą decyzją swojego życia: co zrobić w sytuacji, kiedy znany im świat odszedł w przeszłość, przestały obowiązywać wszystkie – zdawałoby się nienaruszalne – reguły, a oni, pozostawieni zostali sami sobie, bez opieki i wsparcia rodzin, po raz pierwszy naprawdę zdani tylko i wyłącznie na siebie: swoją zaradność, moralność i dyscyplinę... „Jutro” to zaskakująco ciekawa historia o dojrzewaniu i młodzieńczym duchu.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/94315/jutro


Od jakiś dwóch miesięcy wszędzie wpadałam na informacje o tej książce i opinie że jest taka wspaniała, super i że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. W końcu skusiłam się, kupiłam ją, zaczęłam czytać i...strasznie się rozczarowałam. Przebrnięcie przez pierwszych kilka rozdziałów zajęło mi parę dni ponieważ znudzona bardzo długim wstępem a następnie bardzo długimi opisami przyrody odkładałam książkę. Gdy doszłam do bardziej istotnej akcji rozkojarzałam się podczas zwalniania jej poprzez, znowu, zbyt długie opisy sytuacji, uczuć czy otoczenia. Bohaterowie mnie bardzo irytowali. Zwłaszcza główna bohaterka - Ellie. Zupełnie nie pasował mi język jakim posługiwali się bohaterowie. Nie wiem jak było w oryginalnej wersji, ale miałam wrażenie że tłumacz chciał żeby wplątanie młodzieżowych powiedzonek wprowadzało fajny, luźny klimat dla mnie wypadło bardzo sztucznie. Mimo tego, że w informacjach o książce czytałam, że sytuacja opisana w niej może się zdążyć w rzeczywistości mnie to nie przekonuje. Nie chce mi się wierzyć, żeby nagle, beż żadnych zapowiedzi, ostrzeżeń nastąpiła inwazja na kraj. Nie wiem czemu nie załapałam ogólnego zachwytu nad tą serią. Może to sposób w jaki jest napisana, może bohaterowie, może to że nigdy nie byłam nawet w zbliżonej sytuacji jak przedstawione postacie ale coś mi nie podpasowało. Trochę żałuję bo liczyłam na wkręcenie się w ciekawą serię opowiadań. Niestety, jestem pewna że się nie skuszę na czytanie kolejnych części serii "Jutro"