Zima czarownicy - Katherine Arden
Niesamowite zakończenie "Zimowej Trylogii"!
Wasia i Morozko powracają w trzeciej części przygód, stanowiącej
kontynuację "Niedźwiedzia i słowika" oraz "Dziewczyny z wieży", by
walczyć ze śmiertelnymi i magicznymi wrogami i ocalić obie Rusie, tę
widzialną i tę niewidzialną.
Wasilisa Pietrowna to niezwykła dziewczyna, za wszelką cenę szukająca
własnej drogi. Jej odwaga oraz magiczne zdolności przyciągnęły uwagę
Morozki, króla zimy. Za wcześnie jednak, by ocenić, czy jego
zainteresowanie okaże się błogosławieństwem, czy przekleństwem.
Na Moskwę spadło nieszczęście. Jej mieszkańcy szukają odpowiedzi na
pytanie, dlaczego właśnie ich to spotkało, a także kogoś, kogo mogliby
winić. Wasia jest całkiem sama i osaczona ze wszystkich stron. Wielki
Książę , przepełniony gniewem, wybiera sojuszników, którzy poprowadzą go
ku wojnie i upadkowi. Powraca zły demon, zdeterminowany, by szerzyć
chaos. Wasia znajduje się w samym sercu konfliktu, czując, że los obu
światów spoczywa na jej barkach. Niepewna własnej przyszłości odkryje
zdumiewającą prawdę o sobie samej, próbując ocalić Ruś, Morozkę oraz
świat magii, tak bliski jej sercu. Może się jednak okazać, że nie zdoła
uratować wszystkich…
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Skończyłam . Cała "Trylogia Zimowej Nocy"
za mną.
Książka mi się podobała chociaż nie tak bardzo jak jak
poprzednia część.
W "Zimie czarownicy" było trochę za dużo dłużyzn. Dużo
opisów walk i wędrówek Wasi. Ale za to była to jedyna część na, której
się popłakałam. I to aż dwa razy 😂
Seria skończyła się tak powinna. Nie mogłabym sobie życzyć niczego innego.
Ogólnie cała historia bardzo mi się podobała. Miała wyjątkowy magiczny
klimat. Do tego ciekawi bohaterowie i pozytywne przesłanie, że każdy
może być być kim chce jeśli bardzo tego pragnie. Polecam.
7/10
sobota, 4 lipca 2020
Czas porzucenia - Elena Ferrante
Czas porzucenia - Elena Ferrante
Przed laty Olga zamieniła literackie aspiracje na życie żony i matki. Gdy po piętnastu latach związku dowiaduje się, że mąż porzuca ją dla znacznie młodszej dziewczyny, jej życie kompletnie się rozsypuje. Codzienne obowiązki stają się niemożliwym wysiłkiem, uroda i wygląd przestają się liczyć, a opieka nad dwojgiem dzieci zdecydowanie ją przerasta. W Oldze rośnie gniew, zazdrość i obsesja, która przemienia kobietę w kogoś, kim nigdy nie była. Pewnego dnia własne mieszkanie staje się dla niej prawdziwym więzieniem, kobiecie nie pozostaje nic innego, jak tylko zmierzyć się z tkwiącymi w niej upiorami.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Jestem bardzo rozczarowana tą książką. Byłam zachwycona serią neapolitańską a teraz dostałam tę okropną książkę i okropną bohaterkę.
W ogóle nie potrafiłam jej współczuć a wprost przeciwnie, została tak przedstawiona, że wcale nie dziwię się, że mąż ja zostawił.
A już zupełnie straciła w moich oczach gdy otwarcie mówił, że nie lubi swojego psa ima na niego wywalone nawet w najtragiczniejszych dla niego chwilach. Zresztą, za swoimi dziećmi chyba też za bardzo nie przepadała bo zupełnie się nimi nie przejmowała.
Powtórzę się, rozczarowałam się bardzo. Myślałam, że dostanę coś na poziomie "Genialnej przyjaciółki", której połykałam każdą z kolejnych części tak tę książkę ledwo skończyłam pomimo tego że nie ma nawet 300 stron.
3/10
Przed laty Olga zamieniła literackie aspiracje na życie żony i matki. Gdy po piętnastu latach związku dowiaduje się, że mąż porzuca ją dla znacznie młodszej dziewczyny, jej życie kompletnie się rozsypuje. Codzienne obowiązki stają się niemożliwym wysiłkiem, uroda i wygląd przestają się liczyć, a opieka nad dwojgiem dzieci zdecydowanie ją przerasta. W Oldze rośnie gniew, zazdrość i obsesja, która przemienia kobietę w kogoś, kim nigdy nie była. Pewnego dnia własne mieszkanie staje się dla niej prawdziwym więzieniem, kobiecie nie pozostaje nic innego, jak tylko zmierzyć się z tkwiącymi w niej upiorami.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Jestem bardzo rozczarowana tą książką. Byłam zachwycona serią neapolitańską a teraz dostałam tę okropną książkę i okropną bohaterkę.
W ogóle nie potrafiłam jej współczuć a wprost przeciwnie, została tak przedstawiona, że wcale nie dziwię się, że mąż ja zostawił.
A już zupełnie straciła w moich oczach gdy otwarcie mówił, że nie lubi swojego psa ima na niego wywalone nawet w najtragiczniejszych dla niego chwilach. Zresztą, za swoimi dziećmi chyba też za bardzo nie przepadała bo zupełnie się nimi nie przejmowała.
Powtórzę się, rozczarowałam się bardzo. Myślałam, że dostanę coś na poziomie "Genialnej przyjaciółki", której połykałam każdą z kolejnych części tak tę książkę ledwo skończyłam pomimo tego że nie ma nawet 300 stron.
3/10
Rytuał wody - Eva García Sáenz de Urturi
Rytuał wody - Eva García Sáenz de Urturi
Kontynuacja thrillera kryminalnego roku 2019 – "Cisza białego miasta"
Trylogia białego miasta sprzedała się w ponad milionowym nakładzie i stała się światowym fenomenem. "Rytuały wody" to opowieść jeszcze mocniejsza i mroczniejsza niż "Cisza białego miasta". Nie brakuje w niej też oryginalnej domieszki baskijskiego klimatu.
W górach zostaje znalezione ciało zamordowanej kobiety w ciąży. Została utopiona w zabytkowym celtyckim kotle z wodą i powieszona za nogi na drzewie. Sprawca ewidentnie inspirował się pochodzącym sprzed wieków rytuałem potrójnej śmierci. Okazuje się, że śledczy Kraken znał ofiarę — to jego pierwsza dziewczyna.
Już pierwsze zabójstwo nasuwa przypuszczania, że mogą nastąpić kolejne. Wszystko wskazuje też na to, że na celowniku mordercy znajdują się przyszli rodzice, a jego ofiarą może stać się także sam Kraken. Śledztwo zostaje utajnione, policjanci boją się zbiorowej paniki, która ogarnęła Vitorię zaledwie kilka miesięcy wcześniej...
W "Rytuałach wody" Eva García Sáenz de Urturi w mistrzowski sposób łączy trzymające w napięciu wątki seryjnych morderstw i rodzinnych tajemnic z niezwykłymi opisami zabytkowego miasta i emblematycznych miejsc prowincji Álava.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Rytuał wody" Evy Garcia Saenz de Urturi to druga część serii "Trylogii Białego Miasta". Pierwszą część czytałam w zeszłym roku i poza tym że pamiętam, że mi się podobała to nie pamiętałam za dużo. Na szczęście autorka delikatnie przypominała fabułę.
Co do "Rytuału wody" to naprawdę mi się podobał. Oryginalny pomysł na główny wątek, retrospekcje dzięki, którym powoli poznajemy historię i motywy sprawcy. Nawiązania do celtyckich wierzeń sprzed wieków. Autorka kilkukrotnie mnie zaskoczyła łącznie z tym, kto jest zabójcą. Dodatkowo dużą robotę w budowaniu klimatu robi miasto Vitoria i jej okolice.
Już zamówiłam ostatni tom serii. Mam nadzieję że również mnie nie zawiedzie.
6/10
Kontynuacja thrillera kryminalnego roku 2019 – "Cisza białego miasta"
Trylogia białego miasta sprzedała się w ponad milionowym nakładzie i stała się światowym fenomenem. "Rytuały wody" to opowieść jeszcze mocniejsza i mroczniejsza niż "Cisza białego miasta". Nie brakuje w niej też oryginalnej domieszki baskijskiego klimatu.
W górach zostaje znalezione ciało zamordowanej kobiety w ciąży. Została utopiona w zabytkowym celtyckim kotle z wodą i powieszona za nogi na drzewie. Sprawca ewidentnie inspirował się pochodzącym sprzed wieków rytuałem potrójnej śmierci. Okazuje się, że śledczy Kraken znał ofiarę — to jego pierwsza dziewczyna.
Już pierwsze zabójstwo nasuwa przypuszczania, że mogą nastąpić kolejne. Wszystko wskazuje też na to, że na celowniku mordercy znajdują się przyszli rodzice, a jego ofiarą może stać się także sam Kraken. Śledztwo zostaje utajnione, policjanci boją się zbiorowej paniki, która ogarnęła Vitorię zaledwie kilka miesięcy wcześniej...
W "Rytuałach wody" Eva García Sáenz de Urturi w mistrzowski sposób łączy trzymające w napięciu wątki seryjnych morderstw i rodzinnych tajemnic z niezwykłymi opisami zabytkowego miasta i emblematycznych miejsc prowincji Álava.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Rytuał wody" Evy Garcia Saenz de Urturi to druga część serii "Trylogii Białego Miasta". Pierwszą część czytałam w zeszłym roku i poza tym że pamiętam, że mi się podobała to nie pamiętałam za dużo. Na szczęście autorka delikatnie przypominała fabułę.
Co do "Rytuału wody" to naprawdę mi się podobał. Oryginalny pomysł na główny wątek, retrospekcje dzięki, którym powoli poznajemy historię i motywy sprawcy. Nawiązania do celtyckich wierzeń sprzed wieków. Autorka kilkukrotnie mnie zaskoczyła łącznie z tym, kto jest zabójcą. Dodatkowo dużą robotę w budowaniu klimatu robi miasto Vitoria i jej okolice.
Już zamówiłam ostatni tom serii. Mam nadzieję że również mnie nie zawiedzie.
6/10
Ja Cię kocham,a Ty miau - Katarzyna Berenika Miszczuk
Zwariowana komedia kryminalna. Ilustratorka Ala ma kota o imieniu Lord. Znudzony życiem na zbyt niskim w jego mniemaniu poziomie Lord postanawia przegnać narzeczonego swojej ukochanej właścicielki i wziąć sprawy w swoje łapki. Za jego drobną zachętą Ala wyjeżdża razem z innymi artystami do położonego na odludziu dworku. Jego właściciel, pan Stefan, postanowił ufundować wyjątkowe stypendium. Wybrany przez fundatora twórca będzie miał okazję zostać spadkobiercą pana Stefana. Rywalizacja o jego względy staje się zaciekła. Tak zaciekła, że pewnego dnia w salonie zostają odnalezione zwłoki jednego z artystów. Czy Lordowi uda się uratować swoją panią?
Źródło: www.lubimyczytac.pl
"Ja Cię kocham a Ty miau" Katarzyny Bereniki Miszczuk jest przezabawną,
lekką komedią kryminalną, w której głównym narratorem jest kot Lord.
Książka jako kryminał może nie jest jakoś bardzo intrygująca ale kocia
narracja zrobiła taką robotę, że nie mogłam się od niej oderwać.
Czytając rozmyślania Lorda zastanawiałam się czy moje koty mają takie
samo postrzeganie świata i ludzi jak on. I czy dążą mnie takim samym
uwielbieniem jak Lord swoją Alę.
Dodatkowym smaczkiem są tytuły
rozdziałów, które nawiązują do znanych powiedzeń lub tytułów książek czy
filmów ale są przerobione na kocie wersje. Dlatego mamy rozdziały pt.
"Nieszczęście kotem się toczy", "Kotu biję dzwon" lub "Kot człowiekowi
kotem".
Idealna książka na poprawę humoru nie tylko dla miłośników kotów .
7/10
Pielgrzym - Terry Hayes
Pielgrzym - Terry Hayes
„Pielgrzym” to kryptonim człowieka, który oficjalnie nie istnieje. Dawniej dowodził tajnym wydziałem wewnętrznym amerykańskiego wywiadu. Swe zawodowe doświadczenie zawarł w książce. Nie przewidział jednak, że posłuży ona jako podręcznik mordercy…
Młoda kobieta zamordowana w podrzędnym hotelu na Manhattanie. Mężczyzna publicznie ścięty w Arabii Saudyjskiej. Oczy skradzione żywemu człowiekowi pracującemu w tajnym syryjskim laboratorium badawczym. Dymiące ludzkie szczątki na zboczu góry w Hindukuszu. Spisek, którego sednem jest przerażająca zbrodnia przeciwko ludzkości. Jedna nić, która łączy wszystkie te sprawy. Jeden człowiek, który podejmie wyzwanie. Pielgrzym.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
„Pielgrzym” to kryptonim człowieka, który oficjalnie nie istnieje. Dawniej dowodził tajnym wydziałem wewnętrznym amerykańskiego wywiadu. Swe zawodowe doświadczenie zawarł w książce. Nie przewidział jednak, że posłuży ona jako podręcznik mordercy…
Młoda kobieta zamordowana w podrzędnym hotelu na Manhattanie. Mężczyzna publicznie ścięty w Arabii Saudyjskiej. Oczy skradzione żywemu człowiekowi pracującemu w tajnym syryjskim laboratorium badawczym. Dymiące ludzkie szczątki na zboczu góry w Hindukuszu. Spisek, którego sednem jest przerażająca zbrodnia przeciwko ludzkości. Jedna nić, która łączy wszystkie te sprawy. Jeden człowiek, który podejmie wyzwanie. Pielgrzym.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Nie spodziewałam się że "Pielgrzym" tak mi się spodoba i tak dobrze
będzie mi się go czytało.
Książka jest gotowym scenariuszem filmu
sensacyjnego. Jest w niej bardzo dużo akcji, jest wątek kryminalny, jest
napięcie a przy okazji można dowiedzieć się ciekawych informacji na
temat pracy amerykańskiego wywiadu oraz organizacji terrorystycznych.
Zaczynając czytać "Pielgrzyma" nie wiedziałam, że główny wątek tak
idealnie wpisuje się w obecną sytuację na świecie. Jestem odrobinę
zawiedziona zakończeniem książki ale i tak uważam że warto było
przeczytać te 750 stron.
8/10
W blasku nocy - Trish Cook
W blasku nocy - Trish Cook
Książka
"W blasku nocy" Trish Cook leżała na półce chyba z rok i dopiero
wczoraj przyszła na nią kolej.
Wiedziałam, że będzie to młodzieżowy melodramat ale o dziwo, czytało mi się go całkiem dobrze i szybko.
Najważniejsze dla mnie było t, że bohaterowie mnie nie irytowali, co dosyć często zdarza mi się przy czytaniu tego typu książek.
Oprócz tego że dowiedziałam się że istnieje taka choroba jak XP książka niczym mnie nie zaskoczyła ale nie żałuję że ja przeczytałam. Może nawet kiedyś, jak będę miała okazję, obejrzę film (z tego co wygooglowałam to na Patricka Schwarzeneggera może się całkiem przyjemnie patrzeć 😉).
5/10
Siedemnastoletnia Katie, cierpi na groźną chorobę: nie może mieć kontaktu
ze słońcem. Dlatego na dwór wychodzi wyłącznie po zmroku. Co noc gra na
gitarze w podziemiach lokalnej stacji kolejowej. Pewnego razu spotyka
Charliego, w którym kiedyś skrycie się podkochiwała. Rozpoczyna się
romans, a dziewczyna za wszelką cenę usiłuje ukryć przed Charliem
chorobę.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Wiedziałam, że będzie to młodzieżowy melodramat ale o dziwo, czytało mi się go całkiem dobrze i szybko.
Najważniejsze dla mnie było t, że bohaterowie mnie nie irytowali, co dosyć często zdarza mi się przy czytaniu tego typu książek.
Oprócz tego że dowiedziałam się że istnieje taka choroba jak XP książka niczym mnie nie zaskoczyła ale nie żałuję że ja przeczytałam. Może nawet kiedyś, jak będę miała okazję, obejrzę film (z tego co wygooglowałam to na Patricka Schwarzeneggera może się całkiem przyjemnie patrzeć 😉).
5/10
Dziewczyna z wieży - Katherine Arden
Dziewczyna z wieży - Katherine Arden
W średniowiecznej Rusi młoda kobieta ma niewielki wybór: małżeństwo albo
życie w klasztorze. Wasia wybierze trzecią drogę: magię.
Na dworze Wielkiego Księcia Moskiewskiego trwają walki o władzę i narastają niepokoje. Tymczasem na okoliczne wsie napadają bandyci, którzy podpalają domy i porywają dziewczynki. Wielki Książę i jego wierny druh, brat Aleksander, wyruszają, by pokonać rozbójników. Po drodze spotykają młodzieńca na wspaniałym koniu. Jedynie Sasza, mnich wojownik, rozpoznaje w tym znakomitym jeźdźcu swoją młodszą siostrę, Wasię, w rodzinnej wiosce uznaną za zmarłą oraz za czarownicę. Kiedy jednak dziewczyna sprawdza się w walce, Sasza dochodzi do wniosku, że musi zachować w tajemnicy jej tożsamość – być może jedynie Wasia zdoła ocalić Moskwę przed zagrożeniami zarówno ze strony ludzi, jak i tajemnych mocy…
Piękna zimowa opowieść, pełna magii, potworów i problemów związanych z dorastaniem.
Źródło: www.lubimyczytac.pl
Gdy styczniu czytałam pierwszą część "Trylogii Zimowej Nocy" Katherine Arden bardzo mi się podobała ale "Dziewczyna z wieży" pobiła ja o głowę.
Druga część jest niesamowicie wciągająca, klimatyczna, mroczna i magiczna. Poznajemy lepiej bohaterów i widać jak się zmienili. Ale najlepiej przedstawiona jest postać Wasi. Autorka wspaniale pokazała siłę młodej dziewczyny . Jej odwagę, determinację, upór i chęć udowodniania że nie jest gorsza od mężczyzn. Chęć udowodniania swojej odwagi czasami przysparzała jej kłopotów i wtedy pojawiał się Morozko 😍 Demon Zimy, który w tej części pokazał, że jest bardziej ludzki niż niż mogłoby się wydawać.
Już zamówiłam ostatnią część serii i nie mogę się doczekać aż będę mogła się za nią zabrać. Najbardziej jestem ciekawa tajemniczej przeszłości rodziny Wasylisy i dowiedzieć się dalej z Morozko 😍
8/10
Subskrybuj:
Posty (Atom)





