sobota, 4 lipca 2020
"Gdyby ocean nosił twoje imię" Tahereh Mafi
"Gdyby ocean nosił twoje imię" Tahereh Mafi
Bestsellerowa autorka „Dotyku Julii” powraca z poruszającą i wyjątkową powieścią o sile miłości w świecie pełnym nienawiści.
Bycie inną nie musi oznaczać bycia gorszą. Ale świat nie jest idealny i Shirin naprawdę nie ma łatwego życia. Minęło kilkanaście miesięcy od głośnego zamachu z 11 września. To wyjątkowo burzliwy czas zwłaszcza dla szesnastoletniej muzułmanki, która nie zgadza się na to, co zgotował jej los.
Shirin doskonale wie, jak okropni mogą być ludzie. Jest zmęczona agresywnymi spojrzeniami, poniżającymi komentarzami, nawet przemocą fizyczną, które spotykają ją ze względu na hidżab. Z każdym dniem bardziej zamyka się w sobie i coraz silniej oddaje muzyce i tańcowi.
Wszystko jednak się zmienia, gdy na jej drodze staje Ocean James.
Jest pierwszą osobą, która chce poznać prawdziwą Shirin.
Ale czy dziewczyna jest gotowa, by komukolwiek zaufać?
Zwłaszcza komuś z tak odmiennego świata?
żródło: www.lubimyczytac.pl
Może gdybym przeczytała tę książkę mając 15 lat to bym była zachwycona tak jak większość czytelników. Czytając ją dziś, nie wywarła na mnie absolutnie żadnego wrażenia.
Bohaterka irytująca do granic możliwości, do końca w pełni nie zrozumiałam jej postępowania. Była zdziwiona, że ludzi są do niej wrogo nastawieni podczas gdy ona sama zachowywała się tak, że "bez kija nie podchodź". Nie miało znaczenia, że ktoś był do niej pozytywnie nastawiony ta od razu zaczynała fukać i warczeć. Zachowywała się jakby była pępkiem świata i wszyscy w koło nie mili nic innego do roboty tylko planować jak jej uprzykrzyć życie.
Postacie dorosłych osób tragiczne. Mające w głębokim poważaniu swoje dzieci.Kompletna porażka.
Relacja między głównymi bohaterami płytka, nudna, sztuczna i denerwująca.
Język książki straszny. Prosty jak budowa cepa. Najbardziej raziły mnie te wszystkie "no", "aha" i "wow" w dialogach, które powtarzały się niezliczoną ilość razy.
Do tego niewykorzystana szansa na zapoznanie młodych ludzi z religią muzułmańską. Z książki jedyne czego się dowiadujemy to to, że kobiety noszą chusty i obchodzą ramadan. Nic więcej.
Według mnie jest to książka typowo młodzieżowa. Ja nie wyniosłam z niej absolutnie nic. I jestem szczerze zaskoczona tym jak bardzo dobre zbiera opinie. Dla mnie jej jedynym pozytywem było to, że była krótka i przeczytałam ja jednego dnia.
3/10
poniedziałek, 6 stycznia 2014
SPRZEDAM
Do zakładki SPRZEDAM dodałam cztery książki, które szukają nowego domu.
1. Fałszywy książę - Jennifer A. Nielsen
2. Kobieta z bursztynowym amuletem - Heidi Rehn
3. Katarzyna Wielka. Gra o władzę - Ewa Stachniak
4. Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory - Rebecca Johns
Cena każdej z książek to 20zł.+ 6zł koszty przesyłki.
Książki są w stanie bardzo dobrym. Były czytane raz.
1. Fałszywy książę - Jennifer A. Nielsen
2. Kobieta z bursztynowym amuletem - Heidi Rehn
3. Katarzyna Wielka. Gra o władzę - Ewa Stachniak
4. Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory - Rebecca Johns
Cena każdej z książek to 20zł.+ 6zł koszty przesyłki.
Książki są w stanie bardzo dobrym. Były czytane raz.
czwartek, 26 grudnia 2013
Świąteczny stosik
Ja w swoim jestem absolutnie zakochana.
1. Dziecko śniegu - Eowyn Ivey
2. Heretycka królowa - Michelle Moran
3. Madame Tussaud - Michelle Moran
4. Mechaniczna księżniczka - Cassandra Clare
5. Wołanie kukułki - Robert Galbraith
6. Inferno - Dan Brown
7. Rose de Vallenord - Małgorzata Gutowska Adamczyk
8. Pisane szkarłatem- Anne Bishop
9. Gwiazd naszych wina - John Green
Od razu zabrałam się za czytanie Anne Bishop i mogę powiedzieć, że seria "Inni" chyba będzie dorównywać moim ukochanym "Czarnym kamieniom".
środa, 13 listopada 2013
"Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory" - Rebecca Johns
"Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory" - Rebecca Johns
Oskarżana o czary, morderstwa młodych kobiet, a nawet kąpiel w ich krwi. Do dziś krążą legendy o jej wyjątkowym okrucieństwie wobec sług, a także licznych kochankach obojga płci.
Czy Elżbieta była bestią wyzutą z ludzkich uczuć,
brutalnie mordującą niewinne kobiety, aby zachować młodość? A może padła ofiarą politycznych rozgrywek?
Jedenastoletnia Elżbieta, siostrzenica Stefana Batorego, opuszcza rodzinny dom i zostaje zmuszona do zaręczyn. Szybko musi odnaleźć się w roli żony i...kochanki. Sama wśród obcych, zabiega o ich względy, by przetrwać w świecie pełnym wyrafinowanych intryg, gry o władzę i przemocy. Osamotniona, oślepiona tęsknotą za nieodwzajemnioną miłością, poddaje się szalonemu złudzeniu, że przelana krew pomoże jej zdobyć władzę i posłuch. Setki młodych kobiet przybywają do zamku, by go już nigdy nie opuścić…
Przez stulecia legenda o Elżbiecie Batory żyła własnym życiem i stała się inspiracją dla pisarstwa Brama Stokera, Julia Cortázara i Joe Alexa.
Oto prawdziwa, napisana z rozmachem opowieść o Hrabinie z Siedmiogrodu, jednej z najbardziej inteligentnych i światłych kobiet swoich czasów.
Czy Elżbieta była bestią wyzutą z ludzkich uczuć,
brutalnie mordującą niewinne kobiety, aby zachować młodość? A może padła ofiarą politycznych rozgrywek?
Jedenastoletnia Elżbieta, siostrzenica Stefana Batorego, opuszcza rodzinny dom i zostaje zmuszona do zaręczyn. Szybko musi odnaleźć się w roli żony i...kochanki. Sama wśród obcych, zabiega o ich względy, by przetrwać w świecie pełnym wyrafinowanych intryg, gry o władzę i przemocy. Osamotniona, oślepiona tęsknotą za nieodwzajemnioną miłością, poddaje się szalonemu złudzeniu, że przelana krew pomoże jej zdobyć władzę i posłuch. Setki młodych kobiet przybywają do zamku, by go już nigdy nie opuścić…
Przez stulecia legenda o Elżbiecie Batory żyła własnym życiem i stała się inspiracją dla pisarstwa Brama Stokera, Julia Cortázara i Joe Alexa.
Oto prawdziwa, napisana z rozmachem opowieść o Hrabinie z Siedmiogrodu, jednej z najbardziej inteligentnych i światłych kobiet swoich czasów.
Elżbietę Batory do tej pory kojarzyłam głównie z legend o
jej kąpielach we krwi młodych kobiet dzięki, którym miała zachować młodość i
zdrowie. Z wielką więc ciekawością
zabrałam się do czytania książki Rebecci Johns, która postanowiła opisać losy
hrabiny z Siedmiogrodu.
Powieść napisana jest w formie
listów, które Elżbieta pisze do swojego syna z celi, w której ma pozostać do
końca życia. Opowiadanie rozpoczyna od czasów swojego beztroskiego dzieciństwa
, które spędziła w posiadłości rodziców. Po śmierci ojca, w wieku jedenastu lat
dziewczyna zostaje wysłana do Sarvar gdzie ma poznać swojego przyszłego męża –
Ferenca Nadasdyego i do czasu ślubu mieszkać ze swoją przyszła teściową.
Nadzieje na szczęśliwe małżeństwo z
Ferencem pryskają, gdy okazuje się, iż przyszły małżonek nie zwraca na Elżbietę
najmniejszej uwagi. Po ślubie sytuacja się nie zmienia. Ferenc większość czasu spędza na wojnach a
Elżbieta przebywa w Sarvar prowadząc dom. Główną jej metodą wprowadzenia porządku
w majątku jest zastraszanie służących i brutalne karanie ich za najdrobniejsze
przewinienia. Pewnego dnia Ferenc po powrocie do domu zastaje skatowaną
służącą. Odkrywając drugą stronę natury swojej żony zakochuje się w niej.
Książka jest bardzo interesująca
i wciągająca. Czytałam ją z tym większą ciekawością gdyż do tej pory o
Elżbiecie Batory wiedziałam bardzo niewiele.
Bohaterka przedstawiona jest jako osoba o dwóch obliczach. Z jednej
strony jest kochającą żoną i matką, niezwykle wykształconą kobietą, która
interesuje się filozofią i astronomią, posługuje się kilkoma językami. Z
drugiej, jest bezwzględną sadystką czerpiąca satysfakcję z katowania młodych
kobiet. W pierwszych rozdziałach powieści Elżbieta wspomina egzekucję Cygana,
której była świadkiem w wieku sześciu lat. Najprawdopodobniej to właśnie to
wydarzenie wpłynęło na jej późniejsze zachowania i bardzo odbiło się na jej
psychice . Dużą rolę w rozwijaniu sadystycznej strony kobiety odegrał także jej
mąż. Kiedy zorientował się jakie metody stosuje Elżbieta przestał ją ignorować
i zaczął uważać za fascynującą osobę. Sam zresztą podsuwał jej nowe metody
karania służby, które poznał podczas przebywania na wojnie. Sadystyczne zapędy
hrabiny na pewno były główną przyczyną jej upadku ale czytając książkę nasuwa
się myśl czy po części nie padła ofiarą spisku. Po śmierci męża, bogata samotna
kobieta była łatwym łupem dla wysoko postawionych mężczyzn, którym bardzo
zależało na zagarnięciu jej majątku.
Mimo tego, że książka bardzo mi
się podobała to czuję pewien niedosyt. Liczyłam na jakieś odniesienia do owianych legendą kąpieli we
krwi. Ciekawa byłam czy to tylko mit czy jest w nim ziarenko prawdy. Z legendami związana jest również postać
Anny Darvulii, która w książce przedstawiona jest jako najbliższa przyjaciółka
Elżbiety i zielarka. Natomiast w zapisach historycznych wspominane jest jakoby
to ona miała podsunąć Elżbiecie pomysł na odmładzające kąpiele we krwi. Bardzo
mało miejsca zajmują też romanse
Elżbiety, które miewała z partnerami obu płci. Brakowało mi również na końcu notatki
historycznej, która mówiłaby o dokładniejszych okolicznościach śmierci hrabiny.
Momentami raziła mi oryginalna węgierska pisownia imion i nazw miejscowości.
Mimo kilku niedociągnięć i braków
książkę polecam. Hrabina Elżbieta Batory, w historii zapisała się jako jedna z
najokrutniejszych seryjnych morderczyń ale warto poznać także drugą jej stronę
– kochającej żony, matki, osoby niezwykle wykształconej i potrafiącej dążyć do
zamierzonego celu.
środa, 14 sierpnia 2013
Misery - Stephen King
Misery - Stephen King
Od kiedy pamiętam zawsze byłam
czyjąś wielbicielką. Jako nastolatka przeżyłam bardzo intensywne uwielbienie do
pewnego zespołu co przejawiało się oplakatowaniem pokoju, kupowaniem kaset magnetofonowych,
nagrywanie koncertów na wideo i kolekcjonowanie każdego, nawet najmniejszego
wycinka o swoich idolach. Wtedy myślałam, że jestem mega zagorzałą fanką ale
dziś widząc fanów którzy tatuują sobie fragmenty piosenek czy cytaty z książek swoich ulubieńców albo robią inne zwariowane
rzeczy dochodzę do wniosku, że moje nastoletnie zauroczenie mieściło się w
granicach normy.
Pisze o tym dlatego, że właśnie
skończyłam czytać „Misery” Stephena Kinga i tym samym, dzięki Annie Wilkes,
poznałam zupełnie nowy poziom bycia „fanką”.
Paul Sheldon jest autorem poczytnych tandetnych romansideł. Jego cykl o
Misery Chastain zdobył ogromną popularność. Autor miał jednak już dość swojej
bohaterki i w ostatniej powieści ją uśmiercił. Teraz postanowił zająć się
pisaniem poważniejszych książek. Pewnego razu podczas zamieci śnieżnej jadąc po
pijanemu samochodem uległ poważnemu wypadkowi. Odzyskał przytomność dopiero w
stojącym na odludziu domu Annie Wilkes, byłej pielęgniarki uwielbiającej jego
książki o Misery. Pobyt w domu Annie zamienia się w prawdziwy koszmar, gdy
kobieta wraca z miasta z ostatnią książką Paula...
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/29412/misery
„Misery” to pierwsza książka
Stephena Kinga, która miałam okazję przeczytać. Słyszałam mnóstwo bardzo
pozytywnych opinii na temat twórczości autora więc oczekiwałam dużo po tej
książce. Na początku nie byłam do końca pewna co o niej myśleć, bo książkę czytało
mi się dobrze ale nie powalała mnie lecz w drugiej połowie, gdy akcja nabrała
tempa nie mogłam się od niej oderwać i nie przerwałam aż doczytam ją do końca.
Niezaprzeczalnie najlepszym
punktem książki są jej bohaterowie. Autor w doskonały sposób przedstawia portrety
psychologiczne zarówno Annie jak i Paula.
Czytając przemyślenia Paula
czytelnik widzi jego przemianę i przewartościowanie priorytetów. Z osoby
lubiącej zabawy, używki i nietraktującego życia zbyt poważnie zamienia się w
człowieka, którego głównym celem jest walka o przetrwanie. Miewa jednak momenty
zwątpienia gdy będąc zastraszanym i torturowanym przez Wilkes, boi się
zaryzykować aby otrzymać pomoc i wydostać się z więzienia stworzonego prze
Annie. Jednak instynkt przerwania wygrywa i Paul jest wstanie zrobić wszystko
aby przeżyć i uwolnić się od swojej „największej
wielbicielki”.
Postać Annie Wilkes jest
niesamowita. Sam jej opis przyprawia o ciarki a myśl o przebywaniu z nią w
zamknięciu przez Bóg wie jak długo i obawa, że każde spojrzenie może ją
rozjuszyć i sprowokować jest naprawdę
przerażająca.
Jak już wspomniałam „Misery” to
pierwsza książka Kinga, którą przeczytałam. Na początku obawiałam się, że
sposób pisania autora nie przypadnie mi do gustu bo jakoś ciężko było mi się
połapać w pierwszych rozdziałach ale w miarę postępów w czytaniu i coraz trzeźwiejszym patrzeniu na
świat przez Paula, styl książki coraz bardziej mi się podobał.
Autor potrafi wprowadzić niesamowity
nastrój grozy. Szczególnie w momentach gdy Paul wydostaje się z pokoju pod
nieobecność Annie i porusza się po jej domu czuje się ogromną obawie, że Wilkes może
wrócić w każdej chwili i przyłapać Paula na myszkowaniu w jej rzeczach. Dlatego
jednym najlepszych rozdziałów książki jest rozdział, w którym Paul odkrywa ”Księga
Wspomnień” Annie. Poznając jej historię czytaną w ciemnym pokoju przez Paula i
wrażenie, że każdy szmer wiatru wydaje się odgłosem nadjeżdżającego samochodu tworzy
klimat przyprawiający o gęsią skórkę.
Bardzo podobały mi się fragmenty,
w których ukazany był proces pisania „Powrotu Misery” i przez Sheldona. Dzięki
jego przemyśleniom, sposobie wpadania na kolejne pomysły, notatki można było
chociaż w małym stopniu zorientować się jak sam autor pracuje podczas pisania
książki.
Nie jestem fanką horrorów więc
wątpię, żebym przeczytała wszystkie książki Kinga (korci mnie jeszcze „Lśnienie”
ale zanim się nie zabiorę, podążając za dobrą radą Joeyego Tribiani z „Przyjaciół”
będę musiała mieć wolne miejsce z zamrażalniku). Cieszę się jednak, że
przeczytałam „Misery” i zapoznałam się chociaż z jedną pozycją mistrza
horrorów. Myślę, że ta książka na długo pozostanie w mojej pamięci i będę o
niej myślała zawsze gdy zobaczę gdzieś jakieś skrajne przejawy uwielbienia dla
gwiazd popkultury.
niedziela, 11 sierpnia 2013
Sierpniowy stosik
Od pewnego czasu na moim blogu
panuje straszny zastój. Bardzo nad tym ubolewam ale od kiedy, w marcu, dostałam nową prace
nie mam zbyt wiele czasu. Naturalnie ciągle czytam i kupuję książki ale nie
zawsze mogę się zebrać do tego żeby usiąść i spisać myśli po przeczytaniu danej
pozycji. W tej chwili mam przeczytanych 7 książek, o których nic nie napisałam ale
nie będę tego nadrabiać. Niektóre z nich przeczytałam już jakiś czas temu i w
tej chwili, prócz ogólnego wrażenia, nie za dużo pamiętam a nie chcę pisać recenzji
tylko po to, żeby nadrobić zaległości. Jednak chcę to zmienić i znów zacząć pisać
chociaż kilka zdań o każdej książce, którą uda mi się przeczytać. A będzie o czym pisać bo mimo braku czasu moja
biblioteczka cały czas się powiększa. Tylko w tym tygodniu przybyło w niej 8
książek. Promocje w księgarniach internetowych kuszą i czasami aż grzech nie skorzystać
z przecen i nie kupić książek, które mnie zainteresują.
Mam nadzieję, że uda mi się
wywiązać z postanowienia o pisaniu opinii o książkach i na „Wyznaniach
Czytoholiczki” znów zacznie przybywać notek.
A oto książki, które zakupiłam w zeszłym tygodniu:
1. "Potem" i "Siostra" - Rosamund Lupton
(za obie książki na Gandalfie dałam nie całe 30zł! Jak można się było powstrzymać od zakupu?)
2. "Middlesex" - Jeffrey Eugenides
(uwielbiam tego autora. Na początku roku byłam zachwycona po przeczytaniu "Przekleństw niewinności" a ostatnio przeczytałam "Intrygę małżeńską", która też bardzo mi się podobała.)
3. "Z mgły zrodzony" - Brandon Sanderson
(na Gandalfie kosztowała 11zł!)
4. "Ladacznica" - Emma Donoghue
(w końcu ją kupiłam! Od dawna jej szukałam ale ciężko ją było dostać ale w końcu mi się udało!)
5. "Córka Rembranta - Lynn Cullen
(znów zdobycz z promocji na Gandalfie. 17zł)
6. "Misery" - Stephen King
7. "Przebudzenie" - Katarzyna Zyskowska - Ignaciak
("Misery" i "Przebudzenie" w najnowszej ofercie Biedronki po 8zł!)
A oto lista książek, które ostatnio przeczytałam ale nie doczekały się recenzji na blogu:
1. "Uczta dla wron, część 1: Cienie śmierci"- George Martin
(z dotychczasowych części serii najsłabsza)
2. "Ucieczka znad rozlewiska - Katarzyna Zyskowska - Ignaciak
(zwykłe czytadło. Można przeczytać ale szału nie ma)
3. "Dom sióstr" - Charlotte Link
(Super książka! Czytałam wiele pozytywnych opinii na jej temat i całkowicie się z nimi zgadzam)
4. "Miasto zaginionych dusz - Cassandra Clare"
(Zdecydowanie najsłabsza część z dotychczasowych)
5. "Za sceną" - Cunning Olivia
(Masakra! Dobrze, że był to darmowy e-book bo chyba nigdy bym nieodżałowała wydanych na nią pieniędzy)
6. "Poradnik pozytywnego myślenia" - Quick Matthew
(Książka niesamowicie mi się podobała! Ciepła, mądra, zabawna. Zdecydowanie lepsza niż film!)
7. "Intryga małżeńska - Jeffrey Eugenides
(Bardzo mi się podobała. Uwielbiam sposób pisania autora)
Ofiara losu - Camilla Läckberg
Ofiara losu - Camilla Läckberg
Policja w
Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne
zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie
innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia,
pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w
Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony
jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca konflikt między
„gwiazdami” i miejscową społecznością. Czy zabójca kryje się w małej
grupie głodnych mediów ludzi współpracujących z programem? Patrik
Hedström ma problem z tą sprawą. Jednocześnie zajęty jest
przygotowaniami do zbliżającego się ślubu z Ericą. Czas i wysiłek
poświęcony na planowanie tego wydarzenia przeradza się we frustrację i
stres. Napięcie jest tym większe, że u Patrika i Eriki mieszka jej
siostra Anna z dziećmi. Niełatwo jest poradzić sobie z drobnymi
kompromisami codziennego życia i ściganiem zabójcy, co widać szczególnie
wyraźnie, kiedy Erica zaczyna podejrzewać, że Anna interesuje się
całkowicie nieoczekiwanie jedną z osób z kręgu jej przyjaciół...
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/67286/ofiara-losu
„Ofiara losu” to kolejna część
serii Camilli Läckberg, którą przeczytałam.
Ty razem Patrik Hedström
musi rozwiązać zagadkę dwóch morderstw. Na pierwszy rzut oka nic je nie łączy
lecz w miarę postępów w dochodzeniu okazuje się, że zarówno ofiara upozorowanego
wypadku samochodowego, jak i zabójstwo uczestniczki reality show mają ze sobą
dużo wspólnego.
Ze wszystkich dotychczasowych części
cyklu Camilli Läckberg „Ofiara losu” wydała mi się najsłabsza. Przez większość
czasu nie byłam zbytnio zainteresowana, kto jest sprawcą morderstw i jakie mają
ze sobą powiązania. Do tego strasznie irytowali mnie uczestnicy reality show, które
było nagrywane w Fjällbace. Byłam też rozczarowana tym jak poprowadzono wątek
Anny, siostry Eriki. Po tym jak zakończyła się poprzednia część serii „Kamieniarz”
liczyłam na większe rozwinięcie jej wątku. Naciągane wydało mi się to w jaki
sposób Anna otrząsnęła się z depresji po śmierci męża. Przez kilka miesięcy
była załamana aż tu nagle z dnia na dzień jej stan się poprawił i wszystko wróciło
do normy.
Mimo tego, że w książce było sporo rzeczy, które mnie nie zachwyciły nie
uważam jej za złą. Przez większość czasu
nie mogłam domyśleć się kto stoi za zabójstwami, a to zawsze uważam za plus. Bardzo
zaskoczyło mnie również rozwiązanie całej zagadki i wyjaśnienie powodów
morderstw (może było to trochę mało realne ale bardzo zaskakujące). Jak zawsze
podobały mi się też fragmenty opisujące związek Eriki i Patrika oraz ich
przygotowania do ślubu.
Pod koniec „Ofiary losu” autorka
zaczęła wprowadzać czytelników do głównego wątku kolejnej część serii pod
tytułem „Niemiecki bękart”, w której
przedstawiona będzie historia matki Eriki i Anny. Podobno jest to jedna z
najlepszych części dlatego nie mogę się już doczekać kiedy będę mogła ją
przeczytać.
Subskrybuj:
Posty (Atom)








